SUSKUNLUGUMUN FERYADI
Bogazimda dügümlenip söylenmemis binlerce söz soru isaretleriyle
sorgulaniyor zihnimde Hiçbirine noktayi koymadan Nadasa birakiyorum
Yutkunuyorum…….. Aci biber gibi Yüregime dokunuyor her biri Boguluyorum Yine
de…….. Susuyorum Sustum ! Yüz binlerce sözü kalbime akittim da sustum Acilari,
endiseleri, hayal kirikligini içime atip ta sustum Susmayi mertlik kabul ederek
degil Çaresiz kalisima yenik düserek sustum Yenildim, evet ! Keskin biçak sözlü
sevdaya yenildim Sevgili Nihat Behram, bir siirinde “Korktugum su: ürkütürsem
kavusamam, ay isigi kirpikleri incinir; gücenirse barisamam, bu dert beni
bitirir”... demis Iste……. bende bu yüzden sustum. Kimseler duymadan sessizce
Beynim ile kalbim arasindaki o ince çizgi üzerinde konusuyorum Haykiriyorum…
Agliyorum… Lakin………. Susuyorum. Isyan, sitem degil benimkisi Kimseler üzülmesin
halime Nasil bir seydir bu içinde hala hosgörüyü saklayan Her nedene bir kilif
bulan Suçlari hükümsüz sayan Ana sefkati ile sarmak yaralari, sabretmek
Çirpinmak mi bunun adi Kabullenememek mi terk edisligi Yoksa konduramamak mi
Bilmiyorum Bildigim tek sey……. Sevdigimden susuyorum
Gülizar
Turgut
