Bu kadar zormuydu,

Yitik umutlarimi ihya etmek..

Yada bu kadar mi kolaydi,

Cevher gibi sakladigim,

Masumiyetleri mi ertelemek..

Dilin oya gibi islerken, kelimeleri ruhuma,

Ruhun, onlara can vermekten acizmiydi?

Ve.....ne yazik ki,

Zincire vurdugun benligim,

Bir o kadar sana esirdi..

Sanki bir inanmislik,

Simdi bir aldanmislik,

Cokmustu yorgun dusen omuzlarima...

Ve....hatirliyorum da,

Bir irmak gibiydin icimden gecen,

Sanki bir masalin,

Derinliginde kaybulmustu,

Sana yuregim....

Nasilda cirpinirdi, nasilda hoyratti,

Sana direnislerim...

Teninden, kokundan mahrum kalmasin,

Uzaktan da olsa sevmelerinden nasibini alsin diye,

Nasilda, pejmurde yasardi yuregim

Yatagim yastigim sahidimdir benim,

Her daim aglatirdi beni gelmeyislerin,

Geceyi delip gecerdi,

Yokluguna mihlanmis gozlerim..

Bir sesine, bir nefesine

Kosebasinda bekleyen umitlerime,

Hasret kalmasin diye,

Nasilda her gece dualarla,

Miraca cikardi ellerim...

Ve.....kahretsin ki,

Satmisim ben boyle sevdayi! ...uc kurusa,

Dedigin zamanlarda,

Satilmis sevdani belese tasittin

Yillarca sirtimda..

Dahada yetmedi.....

Med-cezire benzettigin hayatimi,

Kurban ettim, sehavet duygularina....

Ve.....simdi,

Umursamazligimin rehavetindenmi,

Bosvermisligimin selametindenmi,

Bir sukuta, bir huzura vardim yilllar sonra,

Yani bir huzzam esliginde,

Mazimden bir alinti gibisin,

Defalarca okuyorum seni,

Okudukca anliyorum ki,

Ufkumdaki yeni asklarima, sermayesin...

07.08.2007

Afet Ergu Sasmaz