Bir güle gömün beni,öldügüm zaman....Kipkirmizi bir gülün ta yüregine yapin mezarimi....
Serpistirin daglara, ovalara, bayirlara.... Takip takistirin genç kizlarin saçlarina,
delikanlilarin yakalarina... Demet yapin vazolara , nakis olsun kilimlere...

Bir güle gömün beni, gözlerimi yumunca...Kipkirmizi yapraklarin yem yesil yüregine yatirin beni...
Yaramaz bir kelebek kanat çirpsin üstümde...Baris tohumlari tasisin
kanatlarinda...O kanat çirptikça içim ferahlasin.

Bir gülün yapragina gömün beni,bahar gelince...Fark etmez ister bir gonca gül
ister bir deste gül.Kirmizi olsun, Sari olsun, Beyaz olsun, taze olsun canli olsun yeter...
Ölmesin savas ortasindaki çocuklar gibi...Kopmasin dalindan daha yesilken,sararmadan kapilmasin yellere...

Bir gülün hayaline gömün beni,umutlarim kalbime kilitlendiginde...
Bir genç kizin hayalleri kadar pembe olsun... Ama bana söz verin,sakin suya düsmesin bir daha...
Bir uçurtmanin kuyruguna takin onu ... özgürlügün tadini çikarsin bulutlarin üzerinde...

Bir gülü sulayan buluta gömün beni bembeyaz...Baris yagmurlari biraksin yer yüzüne...
En tas yüreklerin üstüne üstüne yagsin... Oda yetmezse sel olsun,tassin gelsin yamaçlardan...
Katip götürsün önüne, hos olmayan her seyi...

Bir gülü sulayan bulutun yagmur damlasina gömün beni,tuzsuz olsun,asitsiz olsun...
Gözyaslarimin tuzu yeterince yakti çünkü beni,bedenimi, yüregimi...
Onlarca aç çiplak ilgiye hasret çocugun ,onlarca gencin,yaslinin gözünden akan yaslarin tuzunda kavruldu yüregim...Yandi yüregim...Gömün artik beni o yagmurlara...